Onvoorwaardelijk

branding

Jij bent zo onverdund
dat ik je naam niet noem
als ik jou opneem

Mijn naam vervliegt als
roep in jouw licht

Nee je lijkt niet van deze
planeet en toch besta jij hier
nu door mij en in mij

Onvoorwaardelijk
de liefde

Ik kan jou
niet benoemen
zonder je
minnend te maken

Liefde met een vereiste
bestaat niet

Liefde onder condities
laakt zinnig genoegen

Zonder belang
draag je jouw naam

Zonder afstand vlieg jij
zonder omlijning

Zo zeldzaam lijk
je onbederfelijk

Sterfelijk als een droom of
een illusie van zon en maan
en vallende sterren

Jouw loof en waardigheid
ongekend ijl als sneeuwlucht
die mij de adem beneemt tot
ik dieper leer vangen

Ademtocht na ademtocht
voel ik mij lichter en zachter
en stiller nabij zonder
zoekwoorden

Wacht de maan komt op en geeft
mij jou als geschenk
en of als wat vleugels

Ik luister naar je
stem en jouw hand
mijn schouderblad

Je wang raakt teder

Kan ik dit toelaten

Mag ik gedogen

Zonder antwoord
zonder te tasten naar begrijpen

In deze windstreek kan ik
bezwijken aan jouw bestaan

Ik en ik en ik komen niet voor
in deze weidse grootse lacune

Deze speling ben jij
van het lot dat ook ik is

Nietes de niets

Dansend tussen bestaan
en ondenkbaar
geef je mij woordeloos
weerwoord op al mijn
onzinnige vragen

Ik die machteloos ben
tegen jouw komen

Naar mijn waarom zul je niet vragen
als ken je de diepte van dit verlangen

Voor nu deze woning die
ademt en geademd wordt
in ons bestaansrecht

Verlangend wat onbestaanbaar lijkt
vervlogen in tijd en ruimte
voor vastere vormentaal

Botweg deze zin
noemt je naam
in de tussentijd

Oplichtend vuurvliegje
in de zomernacht

Bij het getij
beweeg je oneindig

Wijs mij naar
wat ik niet zeggen kan

Enkel
meervoudig
zwijgen

Laten we diep in elkanders
boezem overwaaien

Laten we alles gelijk oversteken
wat niet gedaan hoeft te worden

Zonder afbreuk aan dit moment
kijk ik mijzelf in jouw ogen
dit wufte wonderwerk
van ons wilde omvatten

Of je nu hier bent
of elders
doet niet terzake

Ik draag jou insgelijks
ben je mijn voetstap

Jouw lach
klinkt mij

Je hand beweegt
de vingers waar
ik tegen zeg

Jouw huid vervloeit de mijne
jouw kus ontvlamt mijmering

Jouw lippen zingen
de pijn als
blijkt dat ik
afzonderlijk wees ben

Liefste

IK
zegt nu
niets meer.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s

Blog op WordPress.com.

Omhoog ↑

%d bloggers liken dit: