Jij/Ik

drakenzang

Jouw geest is
een gedicht van
bakermat en
zuivere leegte.

Dit helder licht
geeft heel bevallig
gestalte aan een
onvermoede diepte.

Vrijmoedig beroer
je uitzinnig speels
mijn kracht tot
jouw verrukking.

Hoe zwierig
maken wij
vallei tot zenit
en tot zaligheid.

‘t is je ware aard
die mij ontwaakt
tot wie ik ben hier
in dit spiegelbeeld.

Advertenties

Ben jij het?

benjijhet

Daar fluit de nachtegaal.
Ik denk ben jij het?
De dagen worden langer,
het balkon nu zomerklaar.
Dan vliegt de vogel weg,
hier op ons hemelbed.
Mijn hand tast al langer
dan een jaar
door deze
leegte van je rossig haar.

Zwalkers wijsje

avond

Jij meisje / vrouw / een moederlief en ik
een jongen / een man / vader van dingen
en soms / voor een moment / zo teer

Jij raakt me / aan / en telt de dagen
Ik ben gegroet en tast in jou / op deze plek
die op het daglicht wacht / zo zacht

Hoe diep ga je mee?
Wat kun je verliezen?
En gaat dit ooit voorbij?

Mijn lied raakt / jouw zingen
Dieper dan ooit / tevoren
Ik tast / waar weten willoos is

Dit is / zonder beding / als
dag en nacht / of morgenlicht
zoals het is / zo wijds

Jij bent in enkelvoud / een ziener
ik weet / van jouw bestaan
al is het / voor heel even maar.

Wat weten we

watwetenwe

Wat weten we
van elkaar en
van het leven
dat we leiden

wat weten we
van dat wat
ons beweegt
dag in dag uit

wat weten we
van goed en kwaad
en van wat daar
voorbij gaat

wat weten we
van de reden
waarom we
hier zijn

veel weten we niet
veel wordt gezwegen
veel blijft ongezien
behalve door naasten

wel zonder woorden
de blik in je ogen
een stil gebaar dat
zegt zo zacht

veel weten we niet
maar dit weet ik wel
als je mij raakt
dan blijf je nabij

dichter als nu
zul je nooit komen
en toch weet ik dit
jij leeft in mij.

Onvoorwaardelijk

branding

Jij bent zo onverdund
dat ik je naam niet noem
als ik jou opneem

Mijn naam vervliegt als
roep in jouw licht

Nee je lijkt niet van deze
planeet en toch besta jij hier
nu door mij en in mij

Onvoorwaardelijk
de liefde

Ik kan jou
niet benoemen
zonder je
minnend te maken

Liefde met een vereiste
bestaat niet

Liefde onder condities
laakt zinnig genoegen

Zonder belang
draag je jouw naam

Zonder afstand vlieg jij
zonder omlijning

Zo zeldzaam lijk
je onbederfelijk

Sterfelijk als een droom of
een illusie van zon en maan
en vallende sterren

Jouw loof en waardigheid
ongekend ijl als sneeuwlucht
die mij de adem beneemt tot
ik dieper leer vangen

Ademtocht na ademtocht
voel ik mij lichter en zachter
en stiller nabij zonder
zoekwoorden

Wacht de maan komt op en geeft
mij jou als geschenk
en of als wat vleugels

Ik luister naar je
stem en jouw hand
mijn schouderblad

Je wang raakt teder

Kan ik dit toelaten

Mag ik gedogen

Zonder antwoord
zonder te tasten naar begrijpen

In deze windstreek kan ik
bezwijken aan jouw bestaan

Ik en ik en ik komen niet voor
in deze weidse grootse lacune

Deze speling ben jij
van het lot dat ook ik is

Nietes de niets

Dansend tussen bestaan
en ondenkbaar
geef je mij woordeloos
weerwoord op al mijn
onzinnige vragen

Ik die machteloos ben
tegen jouw komen

Naar mijn waarom zul je niet vragen
als ken je de diepte van dit verlangen

Voor nu deze woning die
ademt en geademd wordt
in ons bestaansrecht

Verlangend wat onbestaanbaar lijkt
vervlogen in tijd en ruimte
voor vastere vormentaal

Botweg deze zin
noemt je naam
in de tussentijd

Oplichtend vuurvliegje
in de zomernacht

Bij het getij
beweeg je oneindig

Wijs mij naar
wat ik niet zeggen kan

Enkel
meervoudig
zwijgen

Laten we diep in elkanders
boezem overwaaien

Laten we alles gelijk oversteken
wat niet gedaan hoeft te worden

Zonder afbreuk aan dit moment
kijk ik mijzelf in jouw ogen
dit wufte wonderwerk
van ons wilde omvatten

Of je nu hier bent
of elders
doet niet terzake

Ik draag jou insgelijks
ben je mijn voetstap

Jouw lach
klinkt mij

Je hand beweegt
de vingers waar
ik tegen zeg

Jouw huid vervloeit de mijne
jouw kus ontvlamt mijmering

Jouw lippen zingen
de pijn als
blijkt dat ik
afzonderlijk wees ben

Liefste

IK
zegt nu
niets meer.

Elckerlijk

drawing

Niets van wat ik tegen jou ga zeggen houdt enige verplichting in, van jou jegens mij.

Laat dit duidelijk zijn, in de liefde bestaat er niet zoiets als schuld, schikking of belofte.

Ik schrijf dit in een kamer die geen naam mag hebben, behalve de naam die je doet verstommen. Het lijkt nu meer dan honderd jaar geleden dat wij elkaar zagen, spraken en onthaalden.

Ja, deze kamer is lang niet gebruikt. Het laken dat over de enige stoel is gedrapeerd getuigt daar van. Nee, raak hem niet aan. Realiseer je je wel hoeveel stof er op ligt?

Deze kamer kan zich overal bevinden, wat hetzelfde is als nergens. Daar zijn we het over eens. Juist daarom zal je in deze verhalen die ik je ga vertellen geen aanwijzingen vinden. Want wat doen plaatsnamen er toe? Of landen en provincies? Behalve dan geschiedenis persoonlijker maken. Dat is niet de bedoeling.

Het onpersoonlijke heeft hier zijn eigen kracht, die het individu voorbijstreeft.

Drakenzang

theoracleroom

De boodschappen van het nachtleven steeds dichterbij de werkelijkheid die jou iets te zeggen heeft dat verborgen en gezongen wil worden.

Maak een gratis website of blog op WordPress.com.

Omhoog ↑